Pamięć ROM rozpoczyna właściwie swoją historię wraz z wyprodukowaniem pierwszych półprzewodników. Co prawda pierwsze patenty na tranzystor udzielono już 1928 roku w Niemczech panu Juliusowi Edgarowi, ale nie zostały jeszcze wtedy wykorzystane, a z jego trzech pomysłów jeden okazał się działającym w praktyce.

Pierwsza pamięć PROM (Programmable Read-Only Memory) pojawiła się w 1956 i była programowana przez przepalenie cieniutkich drucików wbudowanych w jej strukturę - przepalanie połączeń. PROM w postaci układu scalonego jest pamięcią jednokrotnego zapisu.

Pamięć EPROM (Erasable Programmable Read-Only Memory) wynaleziono w 1971 roku i korygowała ona poważny błąd swoich poprzedników (MROM i PROM), a mianowicie pozwalała na wielokrotny zapis - wielokrotne programowanie. Jest to typ pamięci ROM w postaci układu scalonego z wbudowanym okienkiem kwarcowym.

Pamięć DIP (Dual In-line Package) to nic innego jak pojedyncze obudowy układów scalonych określane też czasem jako DIL, które służyły jako pamięć RAM pierwszej generacji w komputerach IBM PC/XT i IBM PC/AT oraz ich klonach. Były to układy o małej i średniej skali integracji.

ROM pokonał długa drogę do 1983 roku zanim wynaleziono pamięć EEPROM (Electrically Erasable Programmable Read-Only Memory). Okazało się wtedy, że układy takie jak Intel 2816 bez konieczności używania promieniowania UV mogą być rozprogramowane i zaprogramowane od nowa za pomocą urządzeń i wysokiego napięcia.

Już w 1983 roku, z uwagi na zapotrzebowanie rynku i problematyczny montaż układów DIP, pojawiła się pamięć SIPP (Single In-line Pin Package). Stała się ona drugą generacją pamięci RAM.

Pamięć SIMM (Single In-line Memory Module) jako 30-stykowy układ scalony na płytce całkowicie zmienił sposób modernizacji i wymiany pamięci. Uszkodzona pamięć lub potrzeba jej zastąpienia większa pojemnością nie sprawiała od 1994 roku już żadnego problemu.

W 1997 roku popularny stał się kolejny moduł pamięci. Tym razem był on podwójny, jak wskazuje nazwa - Dual In-line Memory Module. Pamięć operacyjna DIMM, która obecnie powszechnie jest używana w komputerach, stacjach roboczych i serwerach, to czwarta generacja pamięci. Skutecznie zastąpiła poprzednią i wyparła ją z rynku.

W okresie kiedy zaczynała się cieszyć dużą popularnością pamięć DIMM, pojawiła się na rynku pamięć RIMM. Produkowana przez firmę Rambus pamięć Rambus In-line Memory Module, jako szczególny rodzaj synchronicznej pamięci dynamicznej RAM nie znalazł poparcia wśród producentów. Pomimo sprzedanych licencji wśród różnych producentów, na rynku ukazały się nieliczne produkty w tym standardzie zarówno procesorów, płyt głównych i modułów RIMM.