Plany nad udoskonaloną wersją ZX Spectrum rozpoczęły się w czerwcu 1984 roku i komputer domowy pod nazwą ZX Spectrum+ wydano jeszcze w październiku tego samego roku. Podstawowymi zmianami na "plus", które wprowadziła firma Sinclair była trwała klawiatura z twardymi klawiszami z tworzywa - a nie jak w starym Spectrum z gumy - oraz przycisk RESET. Stylistyka tej klawiatury była kontynuowana w kolejnych modelach, aż do momentu przejęcia w 1986 roku przez firmę Amstrad. Niestety był to nadal prawie ten sam komputer 8-bitowy w nowej obudowie.

Decyzja o refreshu podjęto w związku ze znacznym spadkiem sprzedaży. Niestety to był pierwszy sygnał dla Sinclaira o rychłych problemach. Nadzieją był nadal niedopracowany Sinclair QL. Konkurencja wprowadzała już na rynek Atari ST i niebawem miała pojawić się Amiga. Tanie, domowe komputery 16-bitowe nadal nie były gotowe, a odgrzana wersja, którą był ZX Spectrum+ nadal nie dosięgała konkurentom do pięt.

Atutem Sinclaira pozostawała nadal cena, ale wojna o rynek trwała i ceny pozostałych komputerów też spadały. "Nowy" model kosztował 179 , gdy stary ZX Spectrum  gumową klawiaturą kosztował tylko 129 £. Była też możliwość dokupienie do posiadanego już starego komputera nowego kit-zestawu (typu zrób to sam) i przeobrażenia go w nowe ZX Spectrum+ za jedyne 50 £. Rachunek wiec się zgadzał ;-) i tak wychodziło na to samo.

komputer domowy ZX Spectrum+ firmy Sinclair

podstawowe parametry techniczne

ekran komputera ZX Spectrum+

rozdzielczość:

tryb graficzny
256 x 192 pixele

tryb tekstowy
24 wiersze x 32 znaki

kolory:

paleta podstawowa
8 kolorów (2 odcienie)

na ekranie
jednorazowo 2 kolory w obrębie jednego znaku

Dostępnych było 16 kolorów, ale nie były one przypisywane poszczególnym pikselom, lecz blokom znaków. Dla każdego bloku 8x8 pikseli mógł być określany kolor tła i wzór. Dla jednego bloku (znaku) wszystkie zaznaczone piksele przy wartości "1" musiały mieć taki sam kolor, a niezaznaczone o wartości "0" inny. W obrębie bloku mogły być zatem widoczne jedynie dwa kolory. Powodowało to w grach wyraźny efekt przenikania kwadratowych elementów tła, o różnych kolorach, podczas animowania innych elementów na ekranie. W późniejszych modelach i klonach udało się wyeliminować tą wadę i dla każdego piksela na ekranie można było określić inny kolor.