We wrześniu 1956 roku firma IBM wprowadziła jeden z ostatnich produkowanych w swojej historii komputer oparty na lampach elektronowych. Jako pamięć zewnętrzną IBM 305 RAMAC wykorzystywał pierwszy mechaniczny dysk twardy IBM 350.

Kolejnym krokiem był dysk twardy z wymiennym nośnikiem o pojemności około 2MB. Urządzenie wyglądało jak nowoczesna pralka automatyczna ładowana od góry ciężarkami o masie 3kg. Jednak IBM 1311 był rewolucyjnym nośnikiem w porównaniu z modelem 350 sprzed 5 lat.

Zapytacie co ma IBM 3340 z 1973 roku do karabinu Winchester 1894? To proste, choć do niedawna nie było to dla mnie tak oczywiste, jednak model 30-30 z 1984 roku był powiązany swoją nazwą z urządzeniem fidmy IBM. Ten dysk twardy posiadał dwa nośniki o pojemności 30MB.

W styczniu 1979 roku IBM zaprezentowało nowe urządzenie do magazynowania danych IBM 3310. Obsługiwało ono dyski twarde IBM 62PC Piccolo. Dysk Twardy Piccolo zawierał sześć talerzy o rozmiarach 8" cali, które były zamknięte w kasecie.

Pierwszy 5,25" calowy dysk twardy został opracowany w 1979 roku i zaprezentowany w 1980 przez firmę Shugart Technology, przekształconą późnej w Seagate Technology. Był nim model ST-506 o pojemności 5MB. Nazwa ta stała się niebawem synonimem nośników pamięci masowej o talerzach tego rozmiaru - 5,25".

Zapoczątkowany okres pogoni za pojemnością pod koniec lat 80-tych jeszcze bardziej można było obserwować na początku lat 90-tych. Kiedy teraz mamy dyski twarde o pojemnościach rzędu pół lub jednego terabajta w 1991 roku wielkim przełomem był 1GB. Dysk twardy o tej pojemności został zaprezentowany przez firmę IBM pod postacią modelu IBM 0663 Corsair z ośmioma talerzami o rozmiarach 3,5" cala.

W dwa lata po 1GB mamy już dwa razy tyle, bo nieco ponad 2GB skonstruowane przez Seagate Technology w modelu ST12550 "Barracuda". Dysk twardy posiadał pojemność 2572MB, lecz po sformatowaniu dla użytkownika pozostawało 2139MB. Dlatego 2,1GB jako jego oznaczenie było całkiem prawidłowe. Poza tym jak już wiemy standard talerzy, których tym razem było już 10, odpowiadał rozmiarom 3,5" cala.

W 1997 roku również swoją wydajnością i jakością zaskoczył wszystkich nowy dysk twardy z Seagate Technology. Model ST19101 skrywany pod nazwą "Cheetah 9" posiadał osiem talerzy o rozmiarach 3,5" cala każdy i miał pojemność 9,1MB. Pojemność nie była niczym nadzwyczajnym, lecz ilość obrotów w ciągu minuty wynosząca 10.033 (RPM) oraz średni czas dostępu 7,5ms robiły wówczas na konkurencji duże wrażenie. Do niedawna dla wielu producentów te parametry były niedoścignionym wzorcem.

Rok 1997 w dziedzinie dysków twardych przyniósł szereg zaskakujących wydarzeń. Od zastosowania gigantycznego magnetooporu (GMR), poprzez zwiększenie pojemności dysków, do ich wydajności. Wszystkie dawno znane osiągnięcia nauki dopiero teraz zostały zastosowane na wielką skalę w urządzeniach magazynujących dane. W przypadku IBM Deskstar 16GP "Titan", który posiadał pięć talerzy o rozmiarach 3,5" cala mieliśmy możliwość pierwszy raz obserwować jak gigantyczny magnetoopór i równie gigantyczna pojemność 16,8GB wkraczają w nasze życie.

Microdrive zawsze kojarzy mi się z napędami taśmowymi ZX Microdrive firmy Sinclair. Niestety nic bardziej mylnego, ale pewnie gdzieś zostałem daleko w przeszłości. W 1999 roku zupełnie inna firma - IBM - rozpoczęła prace nad nową miniaturową wersją dysków twardych. Początkowo były to urządzenia o pojemności 170 MB, a następnie 340 MB znane pod nazwą IBM Microdrive. Ale już w 2000 roku technologia ta posunęła się dalej i IBM proponował swoje Microdrive dysponujące 512 MB i 1 GB, co jak na owe czasy było niezwykłym osiągnięciem, a napędy te były najmniejszymi dyskami twardymi na świecie.